Hoodütjwool eeben maage
Bi't efterlukin as noch ei ales klaar wurden.


— 11 — ...11-. Pid«er ha«ldt; höör di Hun’ fna.r M1«j(I«, en se-id«: Aas stop, stop, stop, Mood«ert stel man san di Kat! J! sen al san di Uetlegging en san dit Ejsütwarpen Ia röörd uud«en, dat, kam er jit muar Gliknissen tö, da senk bang, dat alles bigendt fuar nii trin«om tö laapen. Hi st«eld höm tin, its dat; er ön di.ip Taagt-en staa«nd.t«. Wut haa is dag forkiird wessen! Hur sen ik sa uud«en? En wat heed’ jun Faad«er en wis Man wessen! sagt. Jk meend aldtet, bat höm di Starkheid iit Hals ha«remdt, wan er«Desjaaring fan Malleenens kann, en da heed’ dir di Wisheid wessen. Gurd.t-em. Hur man« di nii Tau-Ske«ps-Pöös es? G. Wut wedt dejr me? P. Dejr we! ik al niin Jil’ ön dö, en da jun! en Ellen fuar di Uetlaagen reed let. Wü wel en man set üp Baanksjen’, da est neigt bi Hun’, wan er war wiis steh · G. dejr nog we-zeig, da.t; alles skemp es. Au lukki dagl Mun’ er da Mejreneed«er uk niin Weedter muar üp We«stersid es? Naan, Faad·er, di Bikii- ring es oldt·i gurdt, s-a gudskeks heest ek nööd«ig tö wiisen, Ia heest et; wan din Groldtin en Ka«rig- heid man en lid«tet ofnem ulaat. . P.· Jaa, Mood«er, jaa sa est be·st. Ellen jü meet faul beedter, hurdt eed«er di Moodi, en Dü, hurdt me en ragt Giweeten önwe«nd uud’ kjen. Sjogst Dü, wan Corneeli-Z nü aur tü Hamborg Z